In de laatste nieuwsbrief schreef ik over Haïti. Nu komt Bolivia aan de beurt. Willy De Vylder, vriend en ex-oudste van een Vlaamse gemeente, ging in januari en februari de bouw van de kliniek op onze missiebasis in Tarija opvolgen, mocht een medische expeditie meemaken en kon de toestand van de hospitaalwagen nazien. Hij is burgerlijk ingenieur en een stoere zeventiger.
De kliniek in Tarija
Hetgeen mij het diepst raakt en ontroert, is de inzet en de offers van het medisch team van Doctors on Mission.
Willy schreef: naast het gebied Paicho ten westen van Tarija bezoeken ze ook het Chaco-gebied ten oosten ervan. Ze bouwen aan de rand van deze stad met 250.000 inwoners ook een medisch centrum. Het gelijkvloers is bijna klaar; voor de bovenverdieping moet nog geld binnenkomen. Ik mag met mijn kennis een beetje helpen, in mijn krakkemikkige Spaans.
Drie dagen in de bergen
Twee jeeps, drie dokters, een tandarts, een pastorale helpster en Willy, op hobbelige stoffige bergwegen over een pas op 3.900 meter, zonder één recht stuk van langer dan vijftig meter. Ze kwamen aan in het Centro de Salud van Paicho Sud, op 2.700 meter. Totaal afgelegen, schreef hij, maar later bleken er nog veel afgelegener dorpjes te zijn.
Donderdag vertrokken ze naar een gehucht met de naam Condor: anderhalf uur op smalle wegjes, kilometers door een droge rivierbedding, twee keer een rivier door. Na uren consultatie ging dokter Oscar te voet door het water en hoog de bergen in om mensen te verzorgen die niet naar het schooltje konden komen. Met natte schoenen kwam hij terug. Bij de terugtocht was de rivier door de regens op 4.000 meter bruin geworden en stond het water gevaarlijk hoog. Ze reden er opnieuw doorheen.
In Potreras werden de kinderen gebracht en, zoals in België, gewogen, gemeten, onderzocht, alles geregistreerd. Uitgeput komen de dokters terug op hun post, waar weer enkele patiënten zitten.
Een andere weg naar de Amazone
Vanuit het Amazonegebied blijven dreigingen komen. Ze zijn onwettelijk, maar ik blijf er het mikpunt van een opgezette geldafpersing, en details kan ik niet op schrift geven. Het alternatieve plan werkt. In plaats van vanuit Santa Ana de Yacuma gebeurt het werk nu vanuit Santa Cruz, waar we samenwerken met Compassion International in Plan 3.000, de armste randwijk van de stad. Die basis is onze springplank, en vanuit het noordoosten kunnen we de rivieren opvaren naar het binnenland van Beni.
En de Andesbasis
De fondsen die binnenkomen zijn miniem, en de middelen die naar Bolivia gaan overtreffen al jaren de inkomende giften. We hebben geen schulden, dankzij één grote gift van een Belgische zakenman, maar ook dat fonds slinkt zienderogen. De maandelijkse geldstroom wordt in twee jaar afgebouwd met 57,2 procent: moeilijk, maar volgens ons haalbaar. Het doel is niet ons terug te trekken uit de Andes. Romulo, dé gids bij uitstek bij de opstart twintig jaar geleden, levert een enorme inspanning om Azurduy te bereiken, de streek waar hij geboren is.



