Alle veldverslagen
EEN BRIEF UIT HET VELDHAÏTI · PAKISTAN

Na Haiyan, en terug naar Haïti

In de twee kliniekjes in het Haïtiaanse binnenland lag de voorraad medicijnen al klaar, en er waren kamers om in te werken.

De tijd vliegt. In mijn vorige nieuwsbrief had ik het over de dramatische omstandigheden en gevolgen van supertyfoon Hayan en het werk op het eiland Bantanyan en de omliggende eilandjes in de Filippijnen. Duizenden en duizenden mensen kwamen terecht in vluchtelingenkampen, en tropische ziekten veroorzaakten verder veel ziektes. De wederopbouw gaat nu nog steeds verder.

Haïti

Ik moest terug naar Haïti, een ander eiland waar ook nog steeds de enorme gevolgen na de aardbeving en orkaan Sandy het land teisteren. Een eerste voorraad medicijnen was al aangekocht en naar de twee klinieken gebracht in het binnenland. Deze voorraden raken echter vlug op, en we kunnen niet rekenen op de lokale bevolking om ze aan te vullen.

Na mijn aankomst vertrokken we snel met ons team om de gebieden te bereiken. Onze expeditie begon echter opnieuw met de nodige problemen: onze oude Toyota Landcruiser ging kapot. Na het probleem te hebben opgelost, konden we uiteindelijk op weg gaan. Het eerste doel was het bergachtige gebied in Manceaux, in de provincie Artibonite. Er is geen elektriciteit of internet, en contact met de buitenwereld krijgen is vanuit dit gebied onmogelijk. Toen ik daar voor het eerst kwam in 2011, was ik er de eerste blanke die ooit het dorp bezocht had.

Pastor St. Louis

Manceaux is ook de plaats waar Doctors On Mission Pastor St. Louis heeft geholpen met het afbetalen van zijn schuld. Dit redde hem van vele jaren gevangenis in erbarmelijke omstandigheden. Deze man had er voor gekozen om met het weinige geld dat hij had, de weeskinderen te voeden in plaats van de lening van zijn kerk verder af te betalen.

Zo goed als alle weeskinderen hebben nu kleren en één maaltijd per dag. We hebben echter ons doel om hen ook een dak boven hun hoofd te geven, nog niet kunnen verwezenlijken. Het medisch werk kan nu wel veel beter georganiseerd worden omdat de nodige medicijnen al in het gezondheidscentrum lagen. We beschikken over enkele kamers en kunnen efficiënter werken.

Lied

In Manceau had ik een heel mooi moment toen een aantal kinderen om me heen kwamen staan voor een vervallen hut en spontaan begonnen te zingen: twee mooie liedjes, a capella. In hun lied dankten ze God voor de hulp die naar hen was gekomen.

Morency

Na een hele lange rit kwamen we vervolgens vanuit de bergen naar Morency. Daar hebben we een soortgelijke medische post opgebouwd samen met de inlandse gemeente. De kinderen van Morency zijn herkenbaar aan hun gele uniformen. De situatie is verder min of meer hetzelfde als in Manceaux: er is geen elektriciteit, onderdak of scholing. In Morency is het daarbij erg heet, met temperaturen die al snel boven de 35 graden Celsius gaan en soms wel tot over de 40 graden, in de schaduw.

Toch was het hartverwarmend om al deze kinderen terug te zien. Ze zien er heel wat gezonder uit, hebben kleren en zijn vooral ook veel actiever. We zorgen ook daar voor een dagelijkse bevoorrading met voedsel.

Beter leven

Ik merkte in beide regio’s dat de verwachtingen naar Doctors On Mission hoog zijn. Maar zelfs als we over de financiële middelen zouden beschikken, zou het nog een grote uitdaging zijn om in deze moeilijk bereikbare gebieden bouwmaterialen te brengen.

De nood in het binnenland is zo ongelooflijk hoog.

Onze verpleegster Zephir van het DM team onderging een succesvolle operatie. Ze was net getrouwd, werd zwanger, maar kreeg een miskraam. Omdat de foetus nog in haar buik zat, was een medische ingreep nodig. Haar eigen leven was in gevaar, maar de ingreep lukte. Zephir is een deel van het team sinds 2010.

Pakistan

In de eerste helft van dit jaar heb ik ook de nodige problemen met het werk in Pakistan gehad. Maar toch konden veel ernstige gevallen uit de minderheidsgroepen geholpen worden. We ondersteunen nu ook de studies van twee Pakistaanse christelijke verpleegkundigen. De kosten zijn extra hoog, omdat ze christen zijn en geen moslims.

Er was (en is nog steeds) zware hongersnood in Tharparkar in de provincie Sindh door een ernstige droogte. Tientallen baby’s en kinderen zijn al overleden door honger en uitdroging. We hebben ons team naar dit gebied gestuurd en konden zo tot zegen van velen zijn.

Met dankbaarheid,Rik & CarolienDr. Rik Celie

Elke brief begint met een reis.

Uw steun brengt medische teams, medicijnen en materiaal naar de mensen die ze nodig hebben.

Steun de missie

Meer brieven uit het veld.

Ontdek het archief

Zorg, nabijheid en hoop in de Andes

Lees de brief

Hoop in actie, van de Chaco tot de Andes

Lees de brief