Gedwongen door een ernstige ziekte, heb ik het binnenland van Haïti vorige maand verlaten. Het is mijn hoop om het werk te hervatten op het "veld" binnen 6 maanden, misschien wel voor kortere periodes daar ik toch zal moeten werken aan een andere levensstijl.
Een andere strijd
De verandering voor mij van arts in patiënt is niet gemakkelijk, maar een "must". Na zoveel jaren werk in Bolivia, Haiti, onder de minderheidsgroepen in N. Pakistan en na tussenkomst gedurende Supertyfoon in de Filipijnen eind 2013, ben ik nu gedwongen om te zorgen voor mezelf. Bloed en andere tests toonden alarmerende cijfers. Het zal waarschijnlijk maanden duren om terug het normale ritme op te pakken.
Ik had net de laatste 4-5 jaar heel wat boeken gelezen en webinars gevolgd over hoe chronische ziekten en kanker op een natuurlijke manier te behandelen. Ik deed dit daar ik als dokter meer en meer geconfronteerd werd met ernstige chronische ziekten en ook kanker, zelfs in de armste regio's ter wereld. Ik ben God dankbaar dat hij mij de nodige wijsheid heeft gegeven en speel nu zelf "proef konijn". Ik negeer de klassieke geneeskunde niet, maar moet bekennen dat ik toch sceptisch sta tegenover de behandeling van heel wat chronische ziekten en kanker.
Ik heb mezelf al 6 weken op eigen behandeling gezet en ik moet zeggen dat ik me honderd keer beter voel dan begin Maart, toen ik alleen via e-mail mijn eigen resultaten binnenkreeg 10.000den Km's van huis.
Het blijft moeilijk voor mij om zo veel mensen op het zendingsveld plots te verlaten. Het werd mijn 2de familie na tientallen jaren samen met hen te werken. Toch geef ik de moed niet op en zal Doctors On Mission verder leiden. Ik kan voorlopig alles vrij eenvoudig online opvolgen vanuit mijn Sta Caravan hier in mijn geboortedorp Wachtebeke.
De gezondheidszorg is hier, vergeleken met zoveel andere landen, werkelijk optimaal. Toch streef ik naar een holistische-integratieve aanpak. Vele van die behandelingen zijn jammer genoeg niet erkend wat de behandeling soms extra duur maakt.
Brussel
In de tussentijd kwam "N. Pakistan" gevaarlijk dicht bij ons via de bomaanslagen in Zaventem en Brussel centrum. Ik ben heel dankbaar dat vooral de bomaanslag in het metrostation van Maelbeek in de buurt van de Europese Commissie geen schade bracht aan mijn dochter Karolien die net op 1 Maart een stage was begonnen.
Haïti
Ikzelf kon heel wat mooie werk verrichten onder de weeskinderen in Morency, Haïti en zag in de tussentijd ook nog veel patiënten, tot ik zelf ziek werd. We hadden net een van de beoogde 10 eenheden eindelijk afgewerkt. Elke unit, prijs 15.000 Euro alles inbegrepen, geeft slaapzaal, bedden, kleine keuken, hygiënische toiletten en douches en een grote eetzaal voor 20 kinderen.
Het is onze hoop binnenkort van start te gaan met een tweede eenheid in Morency en een eerste in de bergen in Manceau. Net vandaag kreeg ik bericht binnen vanuit Manceau dat een terrein voor dit doel geschonken werd.
Manceaux is ongeveer 16 uur rijden van Morency en je moet via de stad Port-au-Prince doorgaan naar het onherbergzame Manceaux in de Noord-Oostelijke bergen. Maar vermoeidheid, algemeen ziekte gevoel en overal pijnen stopten mij. Eerst dacht ik aan het Zika virus, maar mijn toestand bleek veel erger.
Bolivia
Zo pas hoorde ik nog een immense droevig bericht vanuit Bolivia. Dra. Esther, die ons sinds jaar en dag bijstaat in onze kliniek in Z. Bolivia (Tarija), verloor deze maand haar geliefde echtgenoot, Pr. Fernando, op 1 van de gevaarlijke wegen in de Boliviaanse Andes. Ze blijft alleen achter met een dochtertje van 3 jaar. Toch besloot ze moedig om het werk met Doctors On Mission verder te zetten.
Het werk blijft verder draaien
Ikzelf volg nu het werk uit België zo goed mogelijk verder op. In elk land is er een lokale directeur aangewezen met wie ik het frequentst kontakt heb. Zonder uw hulp voor voeding en medicijnen, zullen deze kinderen niet overleven. Zonder rolstoelen blijven de Pakistaanse weeskinderen letterlijk in "hun" hoek zitten en zonder naaimachines hebben vele Pakistaanse weduwen geen middel om geld te verdienen nadat hun echtgenoten dikwijls op wrede manier zijn gemarteld, verminkt of vermoord.
